Formy czasu Past Simple
Zdania twierdzące
czasowniki nieregularne czasowniki regularne
to leave (wyjść, opuszczać) to finish (kończyć)
I left (Wyszedłem) I finished (Skończyłem)
you left you finished
he left he finished
she left she finished
it left it finished
we left we finished
you left you finished
they left they finished


Uwagi:
W przypadku czasowników nieregularnych czas Past Simple posiada własne formy. Są nimi drugie formy czasownika.
go - went - gone.
break - broke - broken.

W przypadku czasowników regularnych czas Simple Past tworzymy poprzez dodanie końcówki -ed do czasownika.
look - looked
open - opened

Pisownią i wymową 2 i 3 formy czasowników regularnych rządzą zasady ortograficzne:

Czasowniki zakończone na -e, w drugiej formie przybierają końcówkę -d; -e pozostaje nieme.
smile - smiled
move - moved

Do czasowników zakończonych na spółgłoski -d i -t dodajemy końcówkę -ed, którą wymawianym jako [-id].
add - added
end - ended
wait - waited

Do czasowników zakończonych na spółgłoski dźwięczne dodajemy końcówkę -ed, którą wymawiamy jako [-d].
borrow - borrowed
rain - rained
fill - filled

Do czasowników zakończonych na spółgłoski bezdźwięczne dodajemy końcówkę -ed, którą wymawiamy jako [-t].
help - helped
look - looked
wash - washed

Czasowniki zakończone na -y, przed którym stoi spółgłoska, w drugiej formie tracą -y i przybierają końcówkę -ied.
marry - married
carry - carried

Do czasowników zakończonych na -y, przed którym stoi samogłoska, dodajemy końcówkę -ed.
play - played
enjoy - enjoyed

Istnieje grupa czasowników jednosylabowych, zakończonych na spółgłoskę, przed którą stoi samogłoska. W ich drugiej i trzeciej formie następuje podwojenie ostatniej spółgłoski.
beg- begged
drop - dropped
stop - stopped

Juliusz Słowacki

Juliusz Słowacki herbu Leliwa (ur. 4 września 1809 w Krzemieńcu, zm. 3 kwietnia 1849 w Paryżu) – jeden z najwybitniejszych poetów polskich doby romantyzmu, dramaturg i epistolograf. Obok Mickiewicza, Krasińskiego i Norwida określany dawniej jako jeden z tzw. Wieszczów Narodowych. Jako filozof był twórcą filozofii genezyjskiej (pneumatycznej), epizodycznie związany także z mesjanizmem polskim. Był też mistykiem.

Utwory Słowackiego, zgodnie z duchem epoki i ówczesną sytuacją narodu polskiego, podejmowały istotne problemy związane z walką narodowo-wyzwoleńczą, z przeszłością narodu i przyczynami niewoli, ale także uniwersalne tematy egzystencjalne. Jego twórczość wyróżniała się mistycyzmem, wspaniałym bogactwem wyobraźni, poetyckich przenośni i języka. Jako liryk zasłynął pieśniami odwołującymi się do orientu, źródeł ludowych i słowiańszczyzny. Był poetą nastrojów, mistrzem operowania słowem. Obok Cypriana Kamila Norwida i Tadeusza Micińskiego uważany za największego z mistyków polskiej poezji. Miał zresztą (i opisał je w Raptularzu) doświadczenia mistyczne.

Wywarł ogromny wpływ na późniejszych poetów Młodej Polski i Dwudziestolecia międzywojennego w Polsce, min. Antoniego Langego, Krzysztofa Kamila Baczyńskiego czy Jana Lechonia.

Present Continuous

Czas Present Continuous (zwany też Present Progressive) jest jednym z najprostszych i najcześciej stosowanych w języku angielskim czasów. Jest to czas teraźniejszy ciągły, używany głównie do wyrażania czynności odbywających się w danym momencie.

I + am + czasownik + ing

You/We/They + are + czasownik + ing

He/She/It + is + czasownik + ing

PRZECZENIE:

I'm not + czasownik + ing

you/we/they aren't + czasownik + ing

he/she/it isn't + czasownik + ing

PYTANIE:

Am I + czasownik + ing

Are you/they/we + czasownik + ing

Is he/she/it + czasownik + ing

Zastosowanie:
Czynność wykonywana w chwili, gdy o niej mówimy.
He is working now.
Czynność lub sytuacjia, która ulega zmianie, rozwija się, przechodzi z jednego stanu w drugi.
Tom is getting old.
The climate is getting warmer.
Sytuacje tymczasowe.
She goes to school by car but this week she is going on foot.
Plany i ustalenia na przyszłość.
Are you going to the disco on Monday?
I'm going to Paris tommorow
Irytujące lub dziwne nawyki. (Używane w sytuacji, gdy chcemy podkreślić, że coś nas denerwuje)
He's always complaining about everything.
Why are you always working? Can't we go out somewhere?
I hate her. She is always swearing.

Present Simple:
1.Używamy, gdy mówimy o czynności stałej, codziennej, powtarzającej się.
2.Słówka charakterystyczne:
a)every day - każdego dnia
every year - każdego roku
every week - każdego tygodna
b)always - zawsze
often - często
usually - zazwyczaj
sometimes - czasami
never - nigdy
seldom - żadko
3.W Present Simple występuje operator "do" i "does", który tworzy pytania i przeczenia(nic nie znaczy).
4.Konstrukcje zdań:
a) zdanie twierdzące:
Osoba (I,you,he,she......) + always,often,itd.....+ czesownik + reszta zdania + every.....
b) zdanie pytające:.
Do,Does + osoba (I,you,he,she......) + czesownik + reszta zdania + every.....
c) zdanie przeczące:
Osoba (I,you,he,she......) + don't,doesn't + czesownik + reszta zdania + every.....

Do+not = don't
Does+not = doesn't

For example:
He reads newspaper every day.
Does he read newspaper every day?
He doesn't read newspaper every day

Fiodor Dostojewski przyszedł na świat 30 października 1821 roku w jednej z najuboższych dzielnic ówczesnej Moskwy. Był drugim synem z ośmiorga dzieci lekarza Michała Andriejewicza Dostojewskiego i Marii Dostojewskiej z domu Nieczajew. Już jako małe dziecko zetknął się ze światem nędzy i występku, krzywdy i poniżenia. Warunki życia, w jakich dorastał, były skromne. Ojciec, człowiek o trudnym usposobieniu i drażliwy, lubił zaglądać do kieliszka. Matka niewiele miała do powiedzenia, ale to właśnie jej zawdzięcza Dostojewski chłopięce rozmiłowanie w literaturze. Krąg jego młodzieńczych lektur to historyczne romanse Waltera Scotta, „powieści grozy” Ann Radclife oraz utwory Honoriusza Balzaka i E.T.A. Hoffmana, z literatury rosyjskiej zaś Nikołaj Karamizin, Wasilij Żukowski i oczywiście uwielbiany Aleksander Puszkin. W roku 1837 – po śmierci matki – ojciec umieścił syna w szkole w Sankt Petersburgu dla uzupełnienia edukacji. W latach 1838-1843 Dostojewski studiował w Głównej Szkole Inżynierskiej, którą ukończył z patentem inżyniera i w stopniu podporucznika. Podjął służbę, ale już w roku następnym podał się do dymisji, by poświęcić się wyłącznie pracy literackiej,Debiutował w roku 1846 powieścią epistolarną Biedni ludzie, której tematem była nieodwzajemniona miłość drobnego kancelisty do ubogiej panny. Powieść została entuzjastycznie przyjęta w kręgu wielce wówczas wpływowej „szkoły naturalnej”. Młodego debiutanta pasowano na następcę wielkiego Nikołaja Gogola i kontynuatora jego „dramy urzędniczej”.

Rozwiąz układ równań:

(1x+5)(5+1)=5y
5y+60+40=50

5x+x+25+5=5y
5y= -50

6x+30= -50
6x= -80


x=13,(3)
y=-10

STEFAN ŻEROMSKI

Urodził się 14 października 1864 we wsi Strawczyn (woj. kieleckie) w zubożałej rodzinie szlacheckiej. Nauki elementarne pobierał w szkole wiejskiej w Psarach, w 1874 wstąpił do gimnazjum w Kielcach. Dwunastoletni pobyt w gimnazjum (nauczycielem języka i literatury polskiej był Antoni Gustaw Bem) nie zakończył się zdaniem egzaminu maturalnego. Pracował jako guwerner, udzielał korepetycji, systematycznie prowadził dzienniki. Jesienią 1886 zapisał się do warszawskiej Szkoły Weterynaryjnej, brał udział w pracach tajnych organizacji, w tym w Związku Młodzieży Polskiej. Z braku środków materialnych zmuszony był porzucić studia weterynaryjne; podjął pracę nauczyciela domowego w dworach szlacheckich na Kielecczyźnie, Mazowszu, Podlasiu i w Nałęczowie. W Nałęczowie poznał swoją przyszłą żonę, Oktawię z Radziwiłłów Rodkiewiczową, która mu ułatwiła nawiązanie kontaktów literackich. Jesienią 1892 roku objął posadę zastępcy bibliotekarza w Muzeum Polski w Rapeswillu. Czteroletni pobyt w Szwajcarii umożliwił m.in. poznanie materiałów archiwalnych do dziejów polskiej emigracji XIX wieku, tutaj też nawiązał bliskie znajomości z politykami, związanymi z ówczesnym ruchem socjalistycznym. W tym okresie ukazują się pierwsze książki "Rozdzióbią nas kruki, wrony" (1895), Opowiadania (1895), Syzyfowe prace (1897). W latach 1897-1904 pracował w bibliotece Ordynacji Zamoyskich w Warszawie. Po roku 1904 sytuacja materialna pozwoliła mu zająć się wyłącznie działalnością pisarską; przebywa w Nałęczowie, Zakopanem, we Włoszech, na trzy lata przenosi się do Paryża. Po powrocie do kraju w 1912 osiada w Zakopanem, gdzie spędza lata pierwszej wojny światowej. W tym okresie rozwodzi się z Oktawią Żeromską,